تبليغاتX
باور
آزادی نه دادنی است و نه گرفتنی . آزادی یاد گرفتنی است . ( مهندس بازرگان )

 

عمادبهاور

کار حزب را به حزب و کار NGO را به NGO واگذاريد.

ده سال پيش و در چنين روزهايی تب و تاب سياست ورزی چنان داغ بود که از انجمن های دانشجويی گرفته تا روزنامه نگاران و NGOهای مختلف، همگی هوس سياست در سر داشتند و در قامت احزاب سياسی به انجام کارويژه های حزبی می پرداختند. تقريبا تمامی گروه های اجتماعی فوق علاقه داشتند تا با حضور مستقيم در انتخابات به حمايت از کانديدايی خاص پرداخته و يا حتی فهرست انتخاباتی منتشر نمايند. امروز اما پس از گذشت يک دهه از آن فضای سياست زده، گويی جريانی معکوس در حال شکل گيری است. اين بار اين احزاب سياسی هستند که در فضای سياست گريز فعلی هوس فعاليت اجتماعی در سر می پرورانند. . . .


ادامه مطلب
    در ساعت 1:5 | لینک  | 

نگاهی به آخرین آرای مهندس بازرگان در مورد بعثت

 

این مطلب  در روزنامه های ایران غیرقابل چاپ تشخیص داد شد.

 

 

محمد صادقی

 

مهندس مهدي بازرگان يكي از شخصيت هاي برجسته در تاريخ معاصر ايران و از ستون هاي جريان نوانديشي ديني در ايران به شمار مي آيد كه در سال هاي پاياني زندگي اش نيز هم چون دوران جواني و ميانسالي پويا و پركار بود و با نگاهي ديگر و طرح موضوعي تازه جريان نوانديشي ديني در ايران را به چالشي جدي فراخواند، و در شامگاه زندگي خويش، هم چون بامدادي بر آسمان انديشه در ايران طلوع كرد.

بازرگان در نخستين سال هاي دهه 1340 و در سال هايي كه در زندان شاه بسر مي برد، سخنراني هايي را با عنوان «بعثت و ايدئولوژي»1 ترتيب داد تا با وجود انديشه هاي درخشان در دنياي نو بتواند بر اساس جهان بيني اسلامي به پايه ريزي يك ايدئولوژي بپردازد كه در مبارزه با استبداد داخلي و استعمار خارجي به كار آيد و پاسخي باشد به نياز مردم، و بويژه دانشجويان و جوانان ايران كه پس از گذشت چند سال از كودتاي 28 مرداد 1332 در انديشه دگرگوني تازه اي بوده و وضع موجود را بر نمي تابيدند. پس از چندي دكتر علي شريعتي پا به ميدان نهاد، هرچند وي آغازگر انديشه اسلام سياسي يا نوانديشي ديني در ايران نبود اما به سرعت توانست به نبض تپنده اين حركت تبديل شود. او از كاركرد و نقش دين به عنوان مهمترين جزء سنت در ايران آگاهي داشت، از اين رو در پيوندي شگفت انگيز با جامعۀ زمان خويش . . . . .

 

 


ادامه مطلب
    در ساعت 1:7 | لینک  | 

 

علی اکرمی

رياست دولت نهم در راستاي حملات متهورانه خود به زيربناهاي اقتصاد كشور در نظر دارد تا بزودي طرحي تحت عنوان "جراحي اقتصادي" را در كشور اعمال نمايد.

اين طرح كه مانند ديگر طرحهاي ايشان ماهيت انقلابي دارد محتملا نتايج مهمي بر آينده اقتصاد ايران برجاي خواهد گذاشت.

حذف سازمان مديريت و برنامه ريزي؛ كاهش غير كارشناسانه نرخ بهره عليرغم مخالفت بانك مركزي و وزارت اقتصاد و تزريق پول به بدنه جامعه تحت عناوين كمك به طرحهاي زودبازده و ... بخشي از طرحهاي اقتصادي آقاي احمدي نژاد است كه پيكر ضعيف و رنجور اقتصاد ايران را به وضعي انداخته كه اينك خود ايشان سه سال پس از دوران تسلطشان بر دولت و مديريتهاي اقتصادي تصميم به جراحي بيمار گرفته اند. . . . . .


ادامه مطلب
    در ساعت 1:42 | لینک  | 

 

مهندس امیر خرم

كساني كه اوضاع سياسي ايران، به خصوص بحران هسته‌اي را دنبال مي‌كنند، حتماً مصاحبه روز سه‌‌شنبه (11/4/87) دكتر ولايتي، مشاور رهبري در امور بين‌الملل را با روزنامه جمهوري اسلامي مطالعه كرده‌اند. مصاحبه‌‌اي كه از جنس ديگري بود و با اظهار نظرات پيشين تمامي مسئولان نظام در ارتباط با مساله هسته‌اي ايران، كاملاً متفاوت بود. بهمين دليل نيز در مطبوعات جهان از جمله كشورهاي غربي، انعكاس وسيعي داشت. چنانچه در اين مصاحبه آقاي ولايتي به صراحت از لزوم انجام مذاكره با كشورهاي 1+5 و نيز از ضرورت پذيرش بسته پيشنهادي دفاع مي‌نمايد. آنجا كه مي‌گويد . . . .


ادامه مطلب
    در ساعت 2:27 | لینک  | 

 

پویان فخرایی

 یکی از تحلیلهای او در مورد نوع روابط در حیطه های مختلف است او روابط را در سه عنوان می گنجاند:

روابط سیاسی: این نوع روابط یک طرفه است، از بالا دست به زیر دست، از حاکم به محکوم، از رییس به مرئوس. مثالش را در نوع رابطه و هیبت پلیس با دیگران می شود جست.

روابط اقتصادی: این روابط دو طرفه اند؛ داد و ستد. چیزی ارایه می دهی در قبالش اگر طرف مقابل راضی بود خواسته ات را بر آورده می شود. . . . . .


ادامه مطلب
    در ساعت 22:47 | لینک  | 

 

علی اکرمی

حضور سولانا و ارائه " بسته پيشنهادي" جديد اتحاديه اروپا مجدداً بحث انرژي هسته اي را به مهمترين بحث سياسي روز ايران تبديل نموده است (مساله اي كه حتي افشاگري هاي همزمان پاليزدار نيست نتوانست از اهميت آن بكاهد) در نوشتار حاضر سعي شده تا به تحليل مفروضات و احتمالات ممكن در ادامه روند موجود با ديد غير خوشبينانه پرداخته شود و نقد و نظر صاحبنظران مي تواند به ادامه بحث و تصحيح تحليل ذيل كمك نمايد . . .

 


ادامه مطلب
    در ساعت 12:8 | لینک  | 

من که آن روز ها نبودم . اما بسیار شنیده ام و خوانده ام  که بعد از فتح خرمشهر تا حدود شش یا هفت ماه هیچ درگیری و جنگی بین ایران و عراق نبوده است . قبل از این چند ماه و البته بیشتر در این مدت کشور های عربی و سازمان ملل به مراتب خواستار توقف جنگ بین دو این کشور شیعه ی همسایه می شدند .

 

 گویا سعودی ها پیشنهاد پرداخت غرامت برای بازسازی خرابی های ایران را به حاکمیت وقت می دهند . صدام هم قبول می کند که جنگ خاتمه یافته است. اما چه می شود که بعد از این افتراق چند ماهه از جنگ، دوباره جنگ شروع می شود و این بار ایران حمله می کند[1] و در اولین عملیات بعد از فتح خرمشهرعملیات رمضانبد ترین شکست ها را می خورند و بیشترین غنایم را آن جا می دهند و بعد از شش سال درگیری و دوباره جنگ ، مجبور به قبول قطعنامه می شوند .

نه صدام کشته شد ، نه بغداد گرفته شد ، نه از راه کربلا به قدس رفتیم و نه آن قدر جنگیدیم تا کل فتنه ها را از عالم بزداییم. نامه ای که سال قبل هاشمی رفسنجانی از محسن رضایی منتظر کرد- ایران ماند و کلی بدهی و بسیاری خرابی های برجای مانده از هشت سال جنگ و انبوهی از مردمان بی خانمان و هزاران سرباز از این جا مانده و از آن جا رانده .

مسئولان وقت ایران به هر دلیلی که بود و گذشت نتوانستد از دشمن امتیاز بگیرند و هنگامی که همه درها به سوی ایران بسته شده بود و همه چیز بر علیه ایران بود و همه چیز خراب شده بود جام زهر نوشیده شد .    

 

 

سفر اخیر و مهم وزیر خارجه اروپا به ایران و پیشنهاد های مکرر و رنگارنگ اروپا و گروه 5 + 1  به ایران شاید حکایت همان شش ماه تعلیق جنگ باشد که در آن برهه ایران هیچ پیشنهادی را قبول نمی کرد و خودسرانه تصمیم به ادامه ی جنگ گرفت .

 این که ایران این حجم انبوهی از پیشنهاد های اغواکننده ی اروپا و بسته ها ی مشوق دار اقتصادی سیاسی غرب را پس می زند شاید نوید آن شش سال جنگ بی مورد را می دهد .

سرکشی ها و غرور بی هدف ایران بر سر مسئله انرژی هسته ای و خاصه غنی سازی اورانیوم امتیاز های بسیاری را که در این شرایط می توان از غرب برای ملت گرفت را به باد می دهد . غنی سازی اورانیومی که هنوز هیچ نیروگاهی برای استفاده از آن ها نداریم و این هزینه ی گزاف سیاسی و به خصوص اقتصادی را برای آن می دهیم !

خدا نکند که دوباره در آخرین لحظات بدون گرفتن هیچ گونه امتیازی و استفاده از هیچ مشوقی به خواسته های آنان تن دردهیم . آیا مسئولان ما مرد دقیقه نود هستند یا دقیقه نود و شش بازی را وا می دهند !؟  

[1] شاید به هیمن دلیل باشد که فضای اکثر آثار هنری در مورد جنگ خاصه سینما همیشه قبل از سوم خرداد است.

    در ساعت 1:44 | لینک  |