عدم استقبال رسمی از محمود احمدی نژاد رئیس جمهور ایران در ایتالیا و همچنین دعوت نشدن وی به میهمانی شام سیلویو برلوسکونی و مهیا نشدن فرصت ملاقات با پاپ رهبر کاتولیک های جهان و برلوسکونی ٬ نکات عجیب و تفکر برانگیزی بود که باعث جلب نظر وایجاد نگرانی در اکثر علاقمندان به پیگیری مسائل سیاسی شده است. هر چند که تعطیلات چند روزه میانه خرداد و تعطیلی مطبوعات منجر به سکوت خبری رسانه ها در این مورد گردید ولی برخورد دور ار شئون دیپلماتیک با رئیس جمهوری کشورم که فارغ از افکار ٬ نظریات و اعمالش به عنوان عالی ترین مقام اجرایی کشور در اولین سفرش به اروپا قطعا باعث تاسف اکثر ایرانیان گردیده است. زیرا هنوز حافظه محدود تاریخی مردم استقبال رسمی ژاک شیراک به عنوان رئیس جمهوری فرانسه از سید محمد خاتمی را به یاد دارد و شخصا شاهد پخش مستقیم مراسم استقبال از وی در سفرش به آلمان را از شبکه تلویزیونی ZDF مشاهده کرده بودم.
گذشته از مسائل پیش آمده در سفر رئیس جمهور٬ در روزنامه های صبح ٢١ خرداد ۸۷ خبری در مورد دستور ایشان در زمینه خروج دارایی های ایران از بانکهای اروپایی نظرها را بسوی خود جلب کرد.(طبق تحلیل مطبوعات مظاهری با این نظر مخالف است)
شخصا نمی دانم که آیا این اعمال در تقابل با یکدیگر صورت گرفته است؟ ولی به نظر می رسد که این اعمال از هر دو طرف آینده خوشی را در روابط ایران و اتحادیه اروپا رقم نخواهد زد. و این بهترین فرصت را در اختیار جناح جنگ طلب و لابی صهیونیستی قرار خواهد داد و در مجموع تاسف و تاثر اکثر علاقمندان به منافع ملی را برمی انگیزد.
هرچند که صحت و سقم اطلاعات ما مربوط به اخبار محدودیست که در رسانه ها منعکس می شود اما امیدوارم مسئولین بلند پایه کشور ٬ فارغ از مسائل جناحی و با هرگونه اعتقاد و افکار ٬ بهترین و سنجیده ترین گفتار و کردار را به جهانیان نشان دهند.
العاقبه للمتقین
